Foto’s kijken in Chalon-sur-Saône

Chalon-sur-Saône ligt een uur rijden vanaf Lucenay l’Evêque. Het is een grote en bedrijvige plaats. Gasten gaan soms golfen in Chalon-sur-Saône en roemen de parkachtige 18-holes baan. Wij komen een enkele keer in Chalon om te winkelen of als we wijnen inkopen in de buurt. In het fotografiemuseum zijn we nog niet geweest en een bezoek staat al een tijdje op ons verlanglijstje ‘to do’s’.

Chalon-sur-Saône heeft een fotografiemuseum omdat Chalon de geboorteplaats is van Nicéphore Niépce. Hij wordt gezien als een van de uitvinders van de fotografie. Chalon ziet hem met een gezonde dosis chauvinisme als dé uitvinder. Vandaar dat het fotografiemuseum naar hem is vernoemd en de weinig toegankelijke naam Museum Nicéphore Niépce draagt.

chalon niepceHet museum is tussen de middag gesloten. Dat geeft ons mooi de tijd om op Franse wijze te lunchen. Aan het Place de l’Hôtel de Ville zitten meerdere restaurants die een snelle en goede dagschotel op de kaart hebben staan. We zitten midden tussen werknemers die in hun pauze snel warm lunchen, winkelende dames met gevulde tassen en een opa die met zijn kleinzoon een spelletje doet. Daartussen flitsen de serveersters heen en weer met borden, karafjes wijn en de kaasplank. Het is spitsuur en de keuken draait op volle toeren. Om twee uur is het voorbij en het restaurant loopt leeg. Alleen opa en kleinzoon spelen rustig door. Wij rekenen af en lopen naar het fotografiemuseum aan de kade.

Het museum geeft een beeld van de ontwikkeling van de fotografie. Natuurlijk is de eerste camera aanwezig. En een reproductie van de allereerste foto uit 1826. Een landschapsfoto die Niépce nam vanuit zijn raam: met een belichtingstijd van minstens acht uur kon hij geen vrijwilligers vinden om te poseren. Het museum toont verder de plaats die fotografie inneemt in de reclame, het nieuws en de kunst. Ook zie je hoe fotografie toegankelijk werd voor iedereen. Een ontwikkeling die heeft geleid tot wereldwijd 1,7 miljard fotografen: het aantal bezitters van een smartphone in 2014. Met een belichtingstijd van seconden.chalon_museum_2

Ik vind de collectie 3D-foto’s heel bijzonder. Het verbaast me dat al aan het begin van 19e eeuw volop geëxperimenteerd werd met 3D-foto’s en voorstellingen. Vreemd dat de eerste 3D-films daarna zo lang op zich hebben laten wachten. De 3D-foto’s nemen je mee in de tijd. Je ziet twee mannen van een trap af springen. Twee dames staan giechelend toe te kijken. Je krijgt de neiging om mee te lachen, de foto vangt niet alleen de sprong maar ook de sfeer.

Ook het beeld achter het nieuwsfeit is mooi. Niet de maanlanding maar de menigte voor de televisie. Niet de voetbalfinale maar de mensenmassa rond het stadion. Niet de boot met vluchtelingen maar de achterblijvende familie. Het museum heeft een enorme collectie waarvan steeds een deel getoond wordt. De tijdelijke exposities wisselen ook om de paar maanden. Daarmee is een bezoek steeds anders. Eigenlijk kunnen we het museum dus nooit afstrepen van het lijstje to do’s. Het blijft er gewoon op staan tot een volgend bezoek aan Chalon.