Picasso en Rowan Atkinson in Vézelay

Vézelay is niet alleen een bedevaartsoord voor pelgrims, het is ook gewoon een leuke plaats. Er zijn allerlei winkeltjes met een aanbod tussen kunst en kitsch. Voor de échte kunst moet je naar museum Zervos. In dit voormalige huis van schrijver Romain Rolland vind je een mooie collectie 20e-eeuwse kunst. Er hangen werken van onder andere Raoul Dufy, Alexandre Calder, Giacometti, Kadinsky en Max Ernst. Bovendien hebben ze een speciale Picasso zaal. Voor ons een goede reden om weer eens naar Vézelay te gaan.

Museum Zervos

Het is geen groot museum maar groter dan we dachten. Het is overzichtelijk opgezet met een jaren 20, 30 en 50 zaal. Je ziet dan ook de ontwikkelingen in de kunst, van het figuratieve naar het abstracte. De oude werkkamer van Rolland zelf is ook nog intact. Er staat een zwaar eiken bureau, een antieke vleugel en de lambrisering is van donker gepolitoerd notenhout. Deze klassieke omgeving contrasteert sterk met de moderne werken. De naamgever van het museum is overigens Christian Zervos, een kunstcriticus die kunstboeken uitgaf en exposities organiseerde in zijn Parijse galerie. Zervos en zijn vrouw kochten een boerderijtje in Vézelay waar ze kunstenaars ontvingen. Hier en daar hangen oude foto’s met bekende schilders zoals de altijd herkenbare Picasso.

Winkelen in Vézelay

Helemaal into Picasso verlaten we het museum. Bij een boetiek zie ik een trui hangen met een Picassoachtige print. Nog onder invloed van het museum, maar het kan ook de warmte zijn geweest, lijkt me dat een gepaste aankoop. De verkoper is een zeer gesoigneerde heer die klantvriendelijkheid hoog in het vaandel heeft staan. Maar de ware show komt bij het inpakken van de trui. Ken je Rowan Atkinson als warenhuisverkoper in Love Actually? Vast wel, ieder jaar met kerst wordt deze film wel een keer uitgezonden. Atkinson heeft als verkoper het inpakken tot kunstvorm verheven. Onze verkoper heeft zich erdoor laten inspireren! Of andersom natuurlijk, het kan ook dat Atkinson in Vézelay de kunst van het gift wrapping afkeek. Ik heb een linkje naar de bewuste scene ingevoegd. Atkinson leeft zich uit met rozen, lavendel en een kaneelstokje. Zo bont maakt onze verkoper het niet maar ook hij weet na de kleurige linten een geuraccent toe te voegen: vloeipapier besprenkeld met wat druppels patchoeli olie. Het pakje wordt met veel zwier overhandigd. Jeroen houdt het niet meer van het lachen en ik heb de neiging om te kijken waar de camera hangt. De verkoper zelf is bloedserieus.

Mijn Picassotrui verdwijnt misschien langzaam naar een vergeten plekje achterin de kledingkast. De verkoper zullen we niet zo snel vergeten; de inpakshow staat in ons geheugen gegrift! Het gift wrapping was de aankoop meer dan waard.

De inspiratiebron voor onze verkoper? Of vice versa?